Antoni Kazior
Biografia
Antoni Kazior, ps. Karol i Mały, urodził się 11 sierpnia 1909 w Zawierciu. Był działaczem komunistycznym i związku zawodowego, pułkownikiem Wojska Polskiego, związanym z KPP, KZMP i PPR/PZPR.
W młodości wstąpił do Związku Młodzieży Robotniczej i ZMK, później działał w Sekcji Młodzieżowej przy Związku Zawodowym Robotników Przemysłu Włókienniczego, Stowarzyszeniu Młodzieży przy PPS-Lewicy i Stowarzyszeniu Wolnomyślicieli Polskich. Od 1928 pracował jako pomocnik ślusarza, był wielokrotnie aresztowany i więziony; w 1926–1927 aresztowany, 1929 skazany na 1,5 roku, zwolniony.
W latach 1937–1939 osadzony w Berezie Kartuskiej; po zwolnieniu wrócił do Zawiercia i ponownie wysłany do Berezy Kartuskiej w 1938–1939.
6 września 1939 internowany przez Niemców, zbiegł po 6 dniach; po wojnie przedostał się do Lwowa, gdzie był robotnikiem w fabryce oleju, a w grudniu 1939 mianowany dyrektorem fabryki oleju w Żółkwi. 20 lutego 1940 aresztowany, skazany na 2 lata łagru. Po zwolnieniu pracował jako traktorzysta w Kołchozie im. Mołotowa w obwodzie swierdłowskim. W październiku 1943 wcielony do 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR jako oficer polityczno-wychowawczy i zastępca dowódcy kompanii, a od kwietnia do sierpnia 1944 zastępca dowódcy 1 Brygady Saperów. W 1944–1946 pełnił funkcję zastępcy dowódcy 1 DP im. T. Kościuszki. Przeszedł szlak bojowy od Warszawy do Berlina.
Po wojnie służył w WP; w 1945 wstąpił do PPR, a w 1948 do PZPR. W 1946 ukończył Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie i został dowódcą 2 Berlińskiego Pułku Piechoty. W 1947 był w stopniu podpułkownika. Członek Służby Polsce do 1950, później oficer kwatermistrzostwa, uzyskując stopień pułkownika. Od 1961 oficer do zadań specjalnych w Głównym Zarządzie Politycznym WP.
Zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C2-11-5).