Halina Regulska

Halina Regulska urodziła się 14 grudnia 1899 w Zawierciu. Była córką Ignacego oraz Klementyny z domu Czerwińskiej.

W okresie międzywojennym Regulska współorganizowała Komitet Opieki nad Żołnierzem Polskim, który zajmował się szyciem ubrań, organizowaniem żywności i lekarstw dla żołnierzy broniących granic nowo powstałej Rzeczypospolitej. Przygotowywała się do udziału w powstaniu na Śląsku, kończąc kurs Czerwonego Krzyża. Była także matką chrzestną sztandaru obrońców Lwowa pochodzących z Zagłębia Dąbrowskiego, gdzie wówczas mieszkała.

W listopadzie 1919 wyszła za mąż za Janusza Regulskiego. W 1923 Regulski zainwestował w nieruchomość Zarybie pod Żółwinem. Z czasem działka rozrosła się do 40 hektarów; stanęła na niej okazała willa, a tuż obok zaczęło powstawać modne osiedle Podkowa Leśna. Dom został przebudowany, a ogród w stylu francuskim z boiskami do siatkówki i krykieta oraz kortem tenisowym stały się centralnym punktem gospodarstwa z mleczarnią, szklarniami, sadem i polami uprawnymi.

Wspólną pasją Regulskich była motoryzacja. Pierwszym samochodem była Tatra T 30 z czterocylindrowym silnikiem. Halina po raz pierwszy w rajdzie włączyła się do rywalizacji w 1926 roku; wkrótce objęła funkcję przewodniczącego komisji sportowej Automobilklubu Polski i wiceprezesa tej organizacji. W 1927 Regulska, kierując Tatrą, uplasowała się w II Rajdzie Pań na wysokim miejscu, a w kolejnym roku zdobyła trzy pierwsze nagrody w klasyfikacji ogólnej oraz na próbach płaskiej i górskiej. W 1931 Regulscy zamieszkali w Zarybiu; Halina zaangażowała się w budowę kościoła na terenie osiedla, kierowała jego komisją finansową, a dzięki jej kontaktom udział w akcji brały Automobilklub Warszawa i Aeroklub Rzeczypospolitej. Za zasługi przy budowie świątyni została odznaczona orderem Pro Ecclesia et Pontifice.

Podczas II wojny światowej Halina Regulska była członkinią Straży Obywatelskiej, której komendantem był jej mąż. Pracowała w szpitalu jako sanitariuszka. W późniejszym okresie organizowała opiekę nad wysiedlonymi profesorami Uniwersytetu Poznańskiego i prowadziła pensjonat w Zarybiu, gdzie gościli m.in. Czesław Miłosz, Zofia i Stefan Korbońscy, Jerzy Iłłakowicz, Julian Piasecki, Zbigniew Stypułkowski. W stodole prowadono stację radiową i nasłuch, a nocami przejmowano zrzuty broni i cichociemnych. W powstaniu warszawskim była peżetką, działała pod pseudonimem Ofka i służyła w różnych zgrupowaniach Armii Krajowej; po upadku powstania opuściła stolicę wraz z ludnością cywilną.

Okres powojenny przyniósł problemy rodzinie. Regulski został skazany na 14 lat więzienia i konfiskatę majątku; Halina została w Zarybiu, opiekując się pięcioma starszymi osobami. Po zwolnieniu męża i sprzedaży majątku w 1959 osiedlili się w Warszawie. Zmarła w 1994 roku i została pochowana w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera B-4-11,12).

Halina Regulska była także autorką wspomnień z oblężenia Warszawy i okupacji oraz książek o podróżach samochodowych: Dziennik z oblężonej Warszawy, Tamte lata, tamte czasy oraz Samochodem przez dwudziestolecie. Jej postać zagościła także w literaturze jako postać w powieści Stulecie Winnych oraz w serialu o tym samym tytule.