Halina Snopkiewicz
Biografia
Halina Snopkiewicz urodziła się w Zawierciu w 1934 roku jako córka Józefa Snopkiewicza, nauczyciela i oficera Wojska Polskiego, oraz Genowefy z domu Gbyliczek, nauczycielki.
Dzieciństwo spędziła w Zawierciu u wujostwa Krzakiewiczów. Okres okupacji niemieckiej przeżyła na Kielcach, we wsi Skłoby.
Po II wojnie światowej uczyła się w Gimnazjum oraz Liceum im. A. Witkowskiego w Skarżysku-Kamiennej. W latach 1948–1951 mieszkała w Zawierciu, gdzie uczęszczała do Państwowego Gimnazjum i Liceum. Po maturze przeniosła się do Warszawy, gdzie podjęła studia na Akademii Medycznej; studiów nie ukończyła i zajęła się pracą literacką.
Zadebiutowała w 1962 roku jako tłumacz literatury greckiej; wydała wtedy powieść Słoneczniki, poruszającą tematykę rozwoju psychologicznego młodzieży. W 1966 i 1967 opublikowała powieści Drzwi do lasu i Tabliczka marzenia, poświęcone podobnym zagadnieniom.
Snopkiewicz to pisarka tzw. powieści dla dziewcząt, omawiających problemy życia wewnętrznego, szkolnego i społecznego. W swoich książkach opisuje najczęściej tematy związane z pierwszą miłością i budzeniem się zainteresowań erotycznych. Jej utwory oparte są często na materiale autobiograficznym, osadzone są w latach 60. XX wieku.
Halina Snopkiewicz wiele podróżowała, odwiedziła między innymi Holandię, Belgię, Niemcy, Bułgarię, ZSRR, Portugalię, Syjam oraz Japonię. Zmarła na zawał serca.