Zbigniew Jabłoński
Biografia
Zbigniew Jabłoński urodził się 17 kwietnia 1950 roku w Zawierciu na Śląsku.
W 1968 rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Pancernych w Poznaniu. Służbę zawodową rozpoczął w 1972 roku jako dowódca plutonu szkolnego, a następnie dowódca kompanii szkolnej czołgów w 27. Pułku Zmechanizowanego w Kłodzku.
W latach 1976–1977 pełnił funkcję komendanta Szkoły Podoficerskiej w 27 pz oraz szefa sztabu szkolnego batalionu czołgów. W 1978 został skierowany na studia w Akademii Wojsk Pancernych w Moskwie. W trakcie studiów awansował na stopień kapitana (1978).
W 1981 powierzono mu stanowisko zastępcy dowódcy 27 pz ds. liniowych, a w latach 1982–1984 był w tym pułku szefem sztabu – zastępcą dowódcy. W 1984 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 8. pułku czołgów w Żaganiu. Dowodzony przez niego pułk zdobył tytuł przodującego w Śląskim Okręgu Wojskowym.
W 1987 rozpoczął służbę w Gubinie, objął funkcję szefa sztabu – zastępcy dowódcy 5. Dywizji Pancernej, a następnie w latach 1989–1990 był dowódcą tej dywizji. W latach 1990–1992 pełnił służbę na stanowisku dowódcy 5. Dywizji Zmechanizowanej. Dowodzona przez niego dywizja została wyróżniona w rozkazie Ministra Obrony Narodowej jako przodujący związek taktyczny Wojska Polskiego.
W 1993 został skierowany na Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie, po ukończeniu których powierzono mu ponownie funkcję dowódcy 5. Dywizji Zmechanizowanej. 11 listopada 1993 awansował na stopień generała brygady. Akt mianowania odebrał z rąk prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsy. Dowodzona przez niego dywizja (1993–1996) uzyskała po raz kolejny tytuł przodującego ZT.
W 1996 został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Sztabu Śląskiego Okręgu Wojskowego ds. operacyjnych, a od listopada tego roku objął funkcję zastępcy dowódcy – szefa Sztabu ŚOW. W latach 1997–2000 był zastępcą dowódcy ŚOW – szefem szkolenia.
W czerwcu 2000 pełnił służbę na stanowisku dyrektora Departamentu Kadr MON. Był jednym z autorów nowego modelu strukturalnego kadry sił zbrojnych, dostosowanego do standardów NATO oraz zmian w pragmatyce kadrowej. W 2002 został dyrektorem Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego MON na okres trzyletniej kadencji. 15 sierpnia 2004 awansowany na stopień generała dywizji przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego. W 2006 zakończył zawodową służbę wojskową. 15 sierpnia 2006 został uhonorowany listem przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego w związku z zakończeniem służby.