Zdzisław Tadeusz Łączkowski
Biografia
Zdzisław Tadeusz Łączkowski urodził się w Zawierciu w 1927 roku. Był poetą, prozaikiem, krytykiem literackim, eseistą i publicystą, związanym z dziennikarstwem.
Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Aktorskiej w Krakowie oraz prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1949–1952 studiował polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Na studiach należał do Sekcji Twórczości Własnej przy Kole Polonistów KUL.
Debiutował w 1950 roku w Tygodniku Literackim w Lublinie, a właściwy debiut był druk wierszy w 1952 roku w tygodniku Dziś i Jutro.
Od 1952 mieszkał w Warszawie. W latach 1952–1993 był redaktorem w Słowie Powszechnym, gdzie w latach 1954–1970 pełnił funkcję zastępcy kierownika, a w latach 1970–1992 kierownika działu kulturalnego. W latach 1993–1994 był kierownikiem działu kultury Słowa Dziennika Katolickiego.
Od 1954 członek Stowarzyszenia „PAX”, w latach 1957–1992 członek Związku Literatów Polskich, członek Klubu Literatów „Krąg”, w latach 1957–1982 członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, od 1965 członek ZAiKS, od 1970 członek Stowarzyszenia Kultury Europejskiej – SEC, od 1984 członek Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL, od 1992 sekretarz Oddziału Warszawskiego Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy, od 1992 prezes Warszawskiego Klubu C.K. Norwida. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Od 1975 uczestniczył w warszawskich Tygodniach Kultury Chrześcijańskiej, aktywny uczestnik spotkań Duszpasterstwa Środowisk Twórczych. Członek Rady Duszpasterskiej Archidiecezji Warszawskiej. Korespondent Soboru Watykańskiego II.
Autor ok. 8 tysięcy artykułów, z których znaczna część poświęcona była życiu kulturalnemu i literackiemu kraju. Publikował w Dziś i Jutro, Słowie Powszechnym, Kierunkach, Życiu Katolickim, Życiu i Myśli, Poezji. Drukował także w Tygodniku Powszechnym, Katoliku, Za i Przeciw, Rycerzu Niepokalanej, Hejnale Mariackim i Jasnej Górze. Ostatnio publikował w Przeglądzie Artystyczno-Literackim, Borussii i Śląsku. Od 1978 jako autor felietonów literackich współpracował z Polskim Radiem oraz Radiem dla Ciebie.
Zawsze silnie związany z regionem. Prowadził działalność pedagogiczną wśród młodych twórców i twórców nieprofesjonalnych, m.in. wśród lekarzy i nauczycieli. Opiekun klubów literackich na terenie Polski, od kilku lat opiekun merytoryczny Staszowskiej Grupy Literackiej Nad Czarną. Współpracował z wieloma ośrodkami kultury i bibliotekami, m.in. w Łomiankach, Białej Podlaskiej, Karczewie, Ciechanowie, Siedlcach, Chrzanowie, Lęborku, Sosnowcu. Od 1983 członek Klubu Literackiego Staromiejskiego Domu Kultury w Warszawie. Był członkiem Kolegiów Redakcyjnych kilku pism regionalnych, m.in. Gońca Staszowskiego i Gońca Świętokrzyskiego oraz jurorem regionalnych konkursów literackich w Karczewie, Siedlcach, Ciechanowie, Białej Podlaskiej, Skarżysku-Kamiennej, Chrzanowie, Łomiankach, Zagnańsku, Staszowie. Autor licznych słów wstępnych i posłowi do książek pisarzy. Blisko współpracował z Staszowskim Towarzystwem Kulturalnym, a następnie ze Świętokrzyskim Towarzystwem Kulturalnym, gdzie prowadził Salon Literacki Pod Bartkiem. Jego wiersze znalazły się w ponad osiemdziesięciu antologiach polskich i zagranicznych. Tłumaczone były również na kilka języków europejskich. Jego książki znalazły się w zbiorach Library of Congress w Waszyngtonie. Współpracował z wszystkimi programami Polskiego Radia.
Był laureatem prestiżowych nagród literackich, m.in. nagrody im. Włodzimierza Pietrzaka (1958, 1979), nagrody pisma literackiego Kierunki (1987) oraz włoskiej nagrody im. Giorgio la Piry (Florencja, 1989). Wielokrotnie odznaczony za działalność regionalną, społeczną i dziennikarską. Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi (1977), Medale 40-lecia Polski Ludowej, Złotą Odznakę Zasłużony Działacz Kultury (1987), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1987) i Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2000). W 2006 otrzymał Nagrodę Jubileuszową Ministerstwa Kultury.
Był wielokrotnym stypendystą Ministerstwa Kultury i ZAiKS-u. Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Katolickich, Stowarzyszenia Kultury Europejskiej SEC, członek Zarządu Stowarzyszenia Akademia Europaea Sarbieviana, ZAiKS oraz Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Krytyka opisuje go jako twórcę wprowadzającego oryginalne i nowatorskie koncepcje artystyczne w poezji i prozie.
Był autorem około 40 książek, w tym takich tytułów jak Słoneczniki gorejące (1957) i Fascynacje. O twórczości Zdzisława Tadeusza Łączkowskiego (2013).